Een van de pijnlijke aspecten van mijn autistische burn-out vind ik toch wel het gebrek aan energie. Ik heb -achteraf gezien- zelden energie te veel gehad, door het vele schakelen, spiegelen en aanpassen wat ik constant deed. Ik liep op mijn tenen.
Alleen nu lijkt het filter van prikkelverwerking en executieve functies ook kapot; de minimale geluiden en opdrachten zuigen zo al mijn energie voor de dag op. Het kan mij fysiek pijn doen. Wat vind ik het frustrerend trots te moeten zijn, wanneer ik enkel heb gedoucht. Ik wil nog van alles doen! De dag is nauwelijks begonnen en ik voel er al weer veel voor naar bed te gaan. Overzicht is ver te zoeken. Waar is mijn perspectief?
Niet huilen Ell, het is tijdelijk.
Ik weet dat ik geduldig moet zijn. Miss komt de energie na verloop van tijd weer terug, als ik herstel van mijn burn-out. Maar wat als ik een permanent energielek heb opgelopen? Wat dan? Wat moet ik dan uitkijken niet volledig in paniek te schieten. Ik heb zoveel hobby’s en interesses! Ik heb altijd al meer willen doen dan mijn energie toeliet, dan zou ik nu dus nog minder dan dat kunnen.
Rustig, het kan ook gewoon wel weer volledig herstellen, hè. Positief blijven.
Ook afspreken met anderen wordt ingewikkeld; het afspreken met een iemand kost mij veel energie momenteel. Wat is wijsheid? Wel gaan en daarmee overprikkeld raken, of niet gaan en mezelf nog meer isoleren? Van beide word ik verdrietig. Ik ben graag bij anderen! Door mijn autisme leef ik al veel geïsoleerder dan ik zou willen en prettig vind, maar nu lijk ik helemaal wereldvreemd.
Tijdelijk! Houd dat in je achterhoofd!
Ik merk dan dat ik het heel moeilijk vind hoopvol naar de toekomst te kijken. Je zou kunnen zeggen dat ik, aangezien ik niet dieper kan vallen, alleen nog maar omhoog kan gaan… De weg is zo tergend lang. De tijd gaat zo gruwelijk langzaam. En de omgeving gaat zo snel! Ogenschijnlijk lijkt iedereen om mij heen een baan, een huis en een gezin te hebben. En daarnaast is er ook nog tijd voor sport, hobby’s en afspreken… Is dat ooit nog realistisch voor mij? Ik doe zo mijn best te herstellen. Ik wil zo graag…
Desondanks hoop houden Ell, tel je zegeningen.