Spiegelbeeld
Ik kijk in de spiegel, een vreemde staart mij aan,
Onze blikken kruisen, een felle blik, vijandig, het kan mij onmogelijk ontgaan.
Scherpere lijnen, schouders recht, kin omhoog, volwassen, …
Ik kijk in de spiegel, een vreemde staart mij aan,
Onze blikken kruisen, een felle blik, vijandig, het kan mij onmogelijk ontgaan.
Scherpere lijnen, schouders recht, kin omhoog, volwassen, …
Het verleden onveranderd, wat ik nu ook kies,
Het voelt immer als een levend verlies.
Het heden als een overgang van gekooid naar ongebondenheid, …
Alles verandert, maar het is nog steeds hetzelfde gevoel.
Wolken wisselen elkaar blijvend af, eindeloos dwalend zonder doel.
Afzwakkend, als een vage echo, lijken emoties waarachtig te verzachten. …
Veilig. Ik voel mij nog altijd niet veilig.
Een gewaarwording zo vergankelijk, tijdig.
Waar vind ik de rust waar ik zo naarstig naar verlang?
Wanneer voel ik mij daadwerkelijk senang? …
Heen en weer, emoties als messen,
Euforisch of juist veel te pijnlijke lessen,
Fysiek fit, mentaal vaak nog een grote chaos,
Laat die grilligheid mij ooit los? …
De bloemen voorzichtig uit hun schulp gevouwen,
De melancholie van het rouwen,
Warme zonnestralen uit het wolkendek bevrijd,
Herinneringen in een zoete stroom op het gezicht geleid. …
Accepteren dat mijn hoofd niet veranderen zal,
Accepteren dat ik nooit ga passen in die neurotypische mal.
Ik ben anders, misschien kan ik mijzelf dat ooit vergeven,
Daarentegen kan ik ook de wereldse schoonheid op een unieke manier beleven. …
De wekker gaat, dromen verliezen hun grip.
Terug naar de echte wereld, terug naar de chaos, nog altijd sip.
Na alle strijd staat mijn leven nog steeds stil,
Ik blijf de vraag onderdrukken, de vraag of ik wel verder wil. …
De weg van het leven; beeldend gezien als een tekening met een verdwijnpunt,
Echter de wegen die wij lopen zijn ons zo recht niet gegund.
Sommige hebben vele afslagen en andere gaan over onverharde wegen,
Weer andere schieten de hoogte in of er hebben zelfs nog nooit routes gelegen. …