Herfst.
Herfst vind ik altijd een bijzonder intrigerend seizoen,
Er gebeurt vanalles in de natuur, en daarmee kan je dan ook zoveel doen.
Men is geïnspireerd en schildert de bonte kleurenpracht,
Anderen wandelen genietend tussen de boomkruinen door, terwijl de zon stralend op hen neer lacht.
Zo vol van actie en leven, maar ondertussen sterft de wereld om ons heen,
Een interessante gedachte, een melancholiek verhaal, zo alleen.
Wolken verdrijven de zon van haar plaats en regen stort met al het geweld uit de lucht,
Men is niet zo vrolijk meer wanneer het voor die deprimerende kilte vlucht.
Herfst. De natuur als een perfecte weergave van mijn ziel,
Zon. Storm. Kleuren. Leegte. Warmte. Kou. Krachtig. Fragiel.
Geen seizoen zo evenwichtig tegenstrijdig als de herfst op haar hoogtepunt,
Ik zou wensen dat die natuurlijke balans mij op een dag ook kan worden gegund.
4 oktober 2019